KS Lublinianka

-LubliniankaKS Lublinianka – najstarszy istniejący klub sportowy z Lublina i jeden z najstarszych na Lubelszczyźnie, założony w 1921 roku.

Początkowo działający jako klub wojskowy, poprzednio sportowa spółka akcyjna,
obecnie w trakcie przekształcania w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.
Klub zachowuje ciągłość historyczną i kultywuje tradycję przedwojennej Unii Lublin, zdobywcy tytułu mistrza Polski juniorów z roku 1938. Od kilku lat klub występuje w grupie lubelskiej IV ligi, co związane było z fatalną sytuacją finansową i organizacyjną oraz niejasnym statusem formalno-prawnym zawieszonej w próżni Sportowej Spółki Akcyjnej Lublinianka. Sezon 2010/2011 został dokończony dzięki piłkarzom oraz Stowarzyszeniu Sympatyków Lublinianki “Niezłomni”. Po tym sezonie dochodzi do fuzji kadrowej
KP Wieniawa (niegdyś “zbuntowane grupy młodzieżowe Lublinianki”) oraz Lublinianki SSA. Od sezonu 2011/2012 drużyna występuje pod nazwą KS Lublinianka – Wieniawa.

Na początku istniała sekcja lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego był wówczas por. Felicjan Sterba. W 1923 w klubie nastąpił rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy), poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą KS Lublinianka. W 1927 miała miejsce fuzja Lublinianki z WKS Lublin, w wyniku której powstał nowy klub o nazwie WKS Unia. Drużyna grała do wybuchu wojny. W czasie II wojny światowej istniał zespół konspiracyjny pod nazwą WKS Unia, który grał m.in. przeciwko Lubliniance. Jesienią 1960 roku znowu doszło do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii.

Historyczne nazwy klubu

• Od 1921 Wojskowy Klub Sportowy Lublin
• Od 1923 Klub Sportowy Lublinianka
• Od 1926 Wojskowy Klub Sportowy Unia Lublin
• Od 1944 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
• Od 1950 Ogniwo Wojskowy Klub Sportowy Lublin
• Od 1953 Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy Lublin
• Od 1954 Ogniwo Lublin
• Od 1954 Wojskowy Klub Sportowy Lublinianka
• Od 1994 Klub Sportowy Lublinianka
• Od 2002 Klub Sportowy Lublinianka Sportowa Spółka Akcyjna
• Od 2011 Klub Sportowy Lublinianka – Wieniawa Spółka z o.o

Lata 1921-1942

• sezon 1921 – w lecie 1921 powstaje Wojskowy Klub Sportowy Lublin, w skład którego wchodzą sekcje lekkoatletyczna oraz piłki nożnej. Organizatorem klubu i życia sportowego zostaje por.Felicjan Sterba.

• sezon 1923 – w roku 1923 w klubie, odgrywającym czołową rolę w piłkarstwie Lublina następuje rozłam. Druga drużyna WKS Lublin (juniorzy) poparta przez działaczy cywilnych oderwała się od klubu tworząc zalążek nowego klubu pod nazwą – Klub Sportowy Lublinianka (KSL).

• 1924 – po wejściu drużyny w skład A-klasy zdobywa ona mistrzostwo z dużą przewagą punktową.

• sezon 1925 – Lublinianka wygrywa 2:1 (1:1) z Pogonią Wilno, co jest dużym sukcesem. Zespół przegrywa dwa mecze z bardzo silną Pogonią Lwów, ale pokazuje się z dobrej strony.

• sezon 1926 – w meczach o mistrzostwo Polski Lublinianka doznaje wysokich porażek z Pogonią Lwów i Cracovią. Powoduje to ostre wewnętrzne tarcia w klubie i doprowadza do fuzji Lublinianki z WKS Lublin. Powstaje nowy klub o nazwie WKS Unia.

• 1927 – Unia z dużą przewagą punktową, acz nie w najlepszym stylu, zdobywa mistrzostwo okręgu. Na trybunach zasiada jednak niewielu kibiców, a klub odczuwa braki finansowe i cierpi na niedobór wykwalifikowanego sztabu szkoleniowego.

• 1928 – powtórzenie osiągnięcia z roku poprzedniego, mimo pogarszającej się sytuacji w lubelskim środowisku piłkarskim.

• 1930 – Unia zdobywa mistrzostwo okręgu. W walce o wejście do ekstraklasy Unii nie wiedzie się jednak najlepiej – zespół przegrywa obydwa spotkania z Lechią Lwów i odpada z dalszej walki. W następnych latach klub kilkakrotnie próbuje awansować do ekstraklasy, jednakże bez powodzenia.

WKS Lublinianka

• 1938 – nowo wybrane władze OZPN uzdrawiają stosunki wewnętrzne w klubie, dając impuls do ożywienia działalności sportowej. W tym okresie wielki sukces odnoszą juniorzy Unii – kwalifikują się wraz z drużynami AKS Chorzów, Czarni Sosnowiec, Lechia Lwów, Pogoń Równe, Warta Poznań, Wisła Kraków, WKS Grodno do walki o mistrzostwo Polski. Krocząc od zwycięstwa do zwycięstwa, w finale rozgrywek spotykają się z Wisłą Kraków, a mecz finałowy o mistrzostwo Polski juniorów odbywa się w Warszawie w dniu 4 czerwca 1938 roku w przeddzień meczu Polska – Szwajcaria.

WKS Lublinianka

Spotkanie kończy się olbrzymim sukcesem Unii. Po 90 minutach gry i po bramkach Siarkowskiego, Machaja i Rudnickiego piłkarze z Lublina pokonują 3:2 (0:1) Wisłę Kraków. WKS Unia Lublin zdobywa tytuł mistrza Polski juniorów.

 

 

• 1939 – z chwilą wybuchu wojny praktycznie zamiera wszelka działalność sportowa.

Lata 1942-1974

• 1942 – odbywają się pierwsze konspiracyjne mecze, które często przerywane są łapankami.

• 1944 – kres okupacji niemieckiej Lublina, a na początku sierpnia zaczynają na nowo organizować się kluby sportowe, wśród nich WKS Lublinianka.

• 1945 – w czerwcu powstaje lubelski OZPN, oraz poszczególne klasy rozgrywkowe. WKS Lublinianka trafia do A-klasy.

• sezon 1946 – WKS Lublinianka zdobywa mistrzostwo okręgu lubelskiego, lecz nie odnosi sukcesu w walce o ekstraklasę.

Lublinianka• 1948/1949 – WKS Lublinianka zdobywa mistrzostwo okręgu i wywalcza awans do nowo powstałej II ligi.

• 1949 – klub okazale debiutuje w II lidze, zajmując drugie miejsce za Garbarnią Kraków.

• 1950 – w wyniku reorganizacji sportu w Polsce z WKS Lublinianka odchodzą zawodnicy cywilni (tworząc KS Ogniwo Lublin), a klub przyjmuje nazwę OWKS Lublin.

• 1951 – OWKS Lublin zajmuje drugie miejsce w swojej grupie II ligi za Gwardią Warszawa.

• 1952 – następuje kolejna reorganizacja systemu rozgrywek, przez co OWKS Lublin spada z II ligi.

• 1953 – zostaje utworzona liga międzywojewódzka, do której trafia spadkowicz z Lublina. OWKS Lublin zostaje przemianowany na GWKS Lublin (Garnizonowy Wojskowy Klub Sportowy), w lidze międzywojewódzkiej zajmując piąte miejsce, natomiast Ogniwo Lublin plasuje się na miejscu ósmym.

• 1954 – zgodnie z zarządzeniem MON, dotyczącym likwidacji większości klubów typu WKS, GWKS Lublin ulega rozwiązaniu. W lidze międzywojewódzkiej pozostaje tylko Ogniwo Lublin.

• 1955 – Ogniwo Lublin przyjmuje nazwę Lublinianka i zajmuje drugie miejsce w lidze międzywojewódzkiej.

• 1956 – jesienią rozpoczyna się ogólnonarodowa dyskusja na temat organizacji sportu, a w grudniu zostaje reaktywowany lubelski OZPN.

• 1957 – walka o awans do II ligi nie przynosi Lubliniance żadnych efektów.

• 1958 – podobnie jak w sezonie poprzednim Lublinianka nie zdobywa awansu do II ligi, jednak odnosi duży sukces wygrywając z pierwszoligową Cracovią 5:3. Drugie cenne zwycięstwo Unia odnosi nad reprezentacją Armii Wietnamskiej 3:1 (1:0). Mistrzem okręgu w tym sezonie zostaje Lublinianka przed Unią. Unia nawiązuje kontakty z klubem z NRD, Vismut Planen.

• 1960 – WKS Unia po zdobyciu mistrzostwa okręgu kwalifikuje się do walki o awans do II ligi, a w fazie półfinałowej pokonuje Lotnika Warszawa i Gwardię Białystok. W grupie finałowej obok Unii o awans ubiegają się: Hutnik Nowa Huta, Arka Gdynia, Górnik Wałbrzych, AKS Chorzów i Górnik Konin. Decydujący mecz w listopadzie 1960 roku z Górnikiem Wałbrzych (2:0) ogląda ok. 20 000 widzów, WKS Unia awansuje do II ligi. Jesienią 1960 dochodzi do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii, a nowy klub przyjmuje nazwę WKS Lublinianka.

 

Zawodnicy KS Lublinianka w roku 1961.

  • 1961 – drugoligowa Lublinianka osłabiona po awansie odejściem kilku podstawowych zawodników, po początkowych sukcesach, zaczyna osiągać coraz gorsze wyniki i stacza się w tabeli aż do strefy spadkowej. Jesienią 1961 klub spada z II ligi. Sukces odnoszą jednak juniorzy, kwalifikując się do finałowych walk o Mistrzostwo Polski juniorów, gdzie zajmują trzecie miejsce.

• 1961/1962 – Lublinianka podejmuje próbę powrotu do II ligi, jednak nieudaną. Ostatnie dwa mecze z Motorem 1:1 oraz 0:1 sprawiają, że to ten klub przechodzi dalej. W tym samym sezonie Lublinianka remisuje z mistrzem Polski Górnikiem Zabrze 2:2, oraz gromi Ruch Chorzów 5:1. W klubie oprócz piłki nożnej funkcjonuje w tym czasie kilka sekcji: judo, koszykówka, piłka ręczna, pływanie, podnoszenie ciężarów i strzelectwo sportowe.

 • 1963 – WKS Lublinianka zatrudnia na stanowisku trenera pierwszej drużyny Kazimierza Górskiego, kierownikiem klubu zostaje Józef Wiśniewski. Nowemu szkoleniowcowi zostaje postawiony za cel awans z Lublinianką do II ligi. Na zakończenie sezonu Kazimierz Górski wprowadza drużynę do II ligi

• 1963/1964 – klub z 29 punktami na koncie zajmuje 9. miejsce w tabeli zapewniając sobie utrzymanie w II lidze.

 1964/1965 – spadek Lublinianki z II ligi.

• 1969/1970 – awans zespołu z Wieniawy w Pucharze Polski do ćwierćfinału, gdzie los kojarzy go z finalistą Pucharu Zdobywców Pucharów, Górnikiem Zabrze. W Lublinie Wojskowi dopingowani przez ponad 30-tysięczną widownię remisują 1:1 po bramkach Janusza Przybyły i Włodzimierza Lubańskiego, natomiast mecz w Zabrzu kończy się porażką Lublinianki 2:5.

• 1972/1973 – Lublinianka znów bardzo dobrze gra w Pucharze Polski. W 1/16 finału wygrywa z Gwardią Warszawa 2:1, a 11 kwietnia1973 w 1/8 finału spotyka się z Legią Warszawa. Po bardzo kontrowersyjnej decyzji arbitra mecz zostaje przerwany przy stanie 0-0 i 3-3 w rzutach karnych i przy ostatnim zaległym uderzeniu dla Lublinianki. Mecz zostaje powtórzony tydzień później w Warszawie, a Legia wygrywa 5-1. W rozgrywkach ligowych Lublinianka wraz z Motorem Lublin, Avią Świdnik i Ursusem Warszawa awansuje do poszerzonej (2 grupy po 16 zespołów) II ligi.

 1973/1974 – we wrześniu 1973 w pierwszych w II lidzederbach Motoru i Lublinianki wojskowi przegrywają z Motorowcami 0:2. Lublinianka gra w II lidze tylko ten jeden sezon i w 1974 spada do III ligi.

Lata od 1974

Sport_1975-06-26_foto_1W sezonach 1982/1983, 1994/1995 i 1995/1996 Lublinianka występuje jeszcze w II lidze. Sezon 1995/1996 przynosi jednak największy, trwający do dziś, kryzys klubu. WKS Lublinianka przechodzi reorganizację, większość sekcji zostaje zlikwidowanych – obecnie, oprócz sekcji piłki nożnej, funkcjonuje jeszcze tylko sekcja pływacka, stanowiąc jednakże odrębny klub. Mimo prób polepszenia sytuacji, w piłkarskiej hierarchii klub spada coraz niżej i zatrzymuje się dopiero w IV lidze. W 2001 roku teren, na którym znajduje się klub wydzierżawia na 30 lat norweska grupa inwestycyjna. Zostaje powołana sportowa spółka akcyjna, a większość akcji (90%) przypada w udziale Norwegom. Nowi właściciele ogłaszają ambitne plany – ma powstać galeria handlowa, hotel, multikino, oraz planowana jest również modernizacja assignment writing service stadionu. Pojawiają się jednak kłopoty natury formalno-prawnej, trwające do dnia dzisiejszego, a inwestycja zawisa w próżni.

W lecie 2011 roku, przed startem rozgrywek 4. ligi sezonu 2011/12, na bazie licencji PZPN KP Wieniawa, został powołany nowy zespół na bazie zawodników Lublinianki SSA oraz KP Wieniawa pod nazwą – KS Lublinianka-Wieniawa. Od stycznia powołano spółkę KS Lublinianka-Wieniawa Sp. z o.o., która to przejęła licencję w PZPN i stała sie jej pełnoprawnym członkiem. Spółka została powołana przez lubelskich znanych przedsiębiorców, którzy planują zamierzenia inwestycyjne i deklarują rozwój klubu w przyszłości na miarę jego historii.

Sukcesy

• 1/4 finału Pucharu Polski – 1969/1970
• Mistrzostwo Polski juniorów U-19 – złoty medal 1938, srebrny medal 1969, brązowy medal 1961
• 11 sezonów w II lidze
• 1949 – 2 miejsce w grupie północnej
• 1950 – 8 miejsce w grupie wschodniej (jako OWKS)
• 1951 – 2 miejsce w grupie II (jako OWKS)
• 1952 – 9 miejsce w grupie D (spadek OWKS mimo wygranych baraży z KS Zamość)
• 1961 – spadek
• 1963/1964 – 9 miejsce
• 1964/1965 – spadek
• 1973/1974 – spadek
• 1982/1983 – spadek
• 1994/1995 – 10 miejsce
• 1995/1996 – spadek

Statystyki drugoligowe

• Liczba sezonów w II lidze: 11
 Liczba meczów: 290
• Punkty: 232
• Zwycięstwa: 79
• Remisy: 72
• Porażki: 139
• Bramki strzelone: 348
• Bramki stracone: 473
• Najwyższa wygrana w II lidze u siebie: Lublinianka – Błękitni Kielce 6:1 (1994/1995)
• Najwyższa wygrana w II lidze na wyjeździe: Ognisko Siedlce – Lublinianka 2:5 (1949/1950), Spójnia Warszawa – Lublinianka 1:5 (1951/1952)

Sztab szkoleniowy

• Trener: Marek Sadowski
• Kierownik Drużyny: Waldemar Wójcik
• Trener rocznika 1993/94 – Wojciech Dąbała
• Trener rocznika 1995/96 – Marcin Zakrzewski
• Trener rocznika 1997/98 – Dariusz Winiarczyk
• Trener rocznika 1999 – Sławomir Smyl
• Trener rocznika 2000 – Włodzimierz Garbiec
• Trener rocznika 2001 – Wojciech Kloc
• Trener grupy naborowej 2000/03 – Rafał Kalinowski
• Trener grupy naborowej 2002/03 – Sławomir Kotko

 Wychowankowie Lublinianki grający w reprezentacji Polski:

• Arkadiusz Onyszko – 2 występy, 3. miejsce Mistrzostwa Europy U-16 1990, Wicemistrzostwo Olimpijskie 1992
• Jakub Wierzchowski – 2 występy
• Grzegorz Poleszak – 3. miejsce Mistrzostwa Europy U-16 1990
• Piotr Bielak – Mistrzostwo Europy U-16
 Kamil Stachyra – uczestnik Mistrzostw Europy U-19 na boiskach Wielkopolski

źródło informacji.

Paweł Markiewicz

Paweł Markiewicz

Historyk, archiwista, dziennikarz. Doktorant w Zakładzie Historii Społecznej XX wieku na Uniwersytecie Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie. Zapalony działacz Lubelskiego Centrum Dokumentacji Historii Sportu i Akademickiego Związku Sportowego.
Doświadczenie zdobywał uczestnicząc aktywnie w życiu organizacjach studenckich i młodzieżowych. Zaangażowany w realizację pasji jaką jest organizacja spotkań koncertów, debat, szkoleń, warsztatów, konferencji.

Współpracownik agencji reklamowych, eventowych, firm szkoleniowych.

Zainteresowania historyczne: życie codzienne okresu PRL, historia sportu, historia muzyki rockowej.
Paweł Markiewicz

One thought on “KS Lublinianka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *